MENU
เรื่องย่อละคร
เรื่องย่อละคร

กลิ่นกาสะลอง

Jun 11, 2019 / ดู 328 ครั้ง

บทประพันธ์ : เนียรปาตี
บทโทรทัศน์ : ปารดา
กำกับการแสดง : สันต์ ศรีแก้วหล่อ
ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20-22.50 น.
 
...ความรักเกิดขึ้นและไม่มีวันดับ ณ ที่นั่น  กาสะลอง...เราจะพบกันในความฝันอันรื่นรมย์
และในความเป็นจริงที่มีทุกข์สุขร่วมกัน  นี่คือพันธะสัญญาในความรักอันเป็นนิรันดร์...
 
หลังจาก พิมพ์พิศา หรือ พริมพี่ เรียนจบแพทย์จากอังกฤษก็กลับมาทำงานที่โรงพยาบาล อดิศวร์เวชซึ่ง สุนทร พ่อของเธอเป็นเจ้าของที่เมืองไทย พร้อมตั้งความหวังว่าจะได้แต่งงานกับ ทินกฤต ศัลยแพทย์หนุ่มที่คบหากันมาตั้งแต่เรียน แต่ก็ไม่มีวี่แววจะได้ลงเอยซะที เพราะทินกฤตมักจะอ้างตลอด เวลาที่คบกันว่ายังไม่พร้อม ทินกฤตได้พบ ย่าบัวเกี๋ยง ย่าของพิมพ์พิศา  คุณย่าแนะให้ทั้งคู่เดินทางไปดู บ้านที่แม่แจ่ม  ทินกฤตตกหลุมรักบ้านหลังนั้นตั้งแต่แรกเห็น  ก่อนเดินทางกลับ..จู่ ๆ ชายชราคนหนึ่งก็ ปรากฏตัวขึ้นพร้อมมอบปิ่นเงินดอกรักเร่ให้กับพิมพ์พิศา ก่อนจะหายตัวไปอย่างเป็นปริศนา ทั้งสอง เดินทางกลับกรุงเทพโดยไม่รู้เลยว่ามีใครอีกคนตามมาเพื่อทวงคำสัญญา 
ย่าบัวเกี๋ยงรู้ตัวว่าตัวเองคงมีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน  เวลาแห่งการรอคอยที่จะส่งคืนทรัพย์สินให้แก่ผู้ เป็นเจ้าของมาถึงแล้ว  คุณย่ายกบ้านและที่ดินที่แม่แจ่มรวมทั้งแหวนทับทิมให้ทินกฤต  เพื่อที่ชายหนุ่ม จะได้เอาไปมอบให้ผู้หญิงที่ตนเองรัก ก่อนสิ้นลมหายใจคุณย่าขออโหสิกรรมและขอรับกรรมที่หลง เหลือแทนพิมพ์พิศา..แต่ผู้ที่ตามมาทวงสัญญาไม่ยินยอม  พร้อมยืนยันคำมั่น..บาปกรรมของใคร ก็ต้อง เป็นของคนนั้น รับแทนกันไม่ได้!
 
หลังงานศพย่าบัวเกี๋ยงพิมพ์พิศาทะเลาะกับสุนทรที่พาเมียน้อยมาเหยียบถึงบ้าน พุดแก้ว แม่ของ พิมพ์พิศาที่หันหน้าไปปฏิบัติธรรมสงสารพิมพ์พิศาที่ไม่เหลือใคร   จึงยอมกลับมาอยู่บ้านเป็นเพื่อนลูก  ภาคภูมิ หมอหนุ่มเพื่อนสนิทของทินกฤตและพิมพ์พิศา แอบปิ๊ง วิจิตรา โปรดิวเซอร์กองละครเพื่อน วัยเด็กของพิมพ์พิศา แต่วิจิตราไม่เล่นด้วย ภาคภูมิตื๊อด้วยการขอให้ทินกฤตช่วยเปิดบ้านแม่แจ่มให้ วิจิตราชมเพื่อเป็นโลเคชั่นถ่ายละคร  หลังจากทินกฤตยอมตกลง ก็พาพิมพ์พิศา และภาคภูมิขับรถขึ้น เชียงใหม่เพื่อไปเจอวิจิตราที่นั่น  วิจิตราเตรียมห้องพักที่โรงแรมไว้ให้  แต่ทินกฤตแอบไปค้างที่บ้านแม่ แจ่มและได้เจอกับผู้หญิงที่เขาเข้าใจว่าเป็นพิมพ์พิศารออยู่ที่บ้าน โดยไม่รู้เลยว่าผู้หญิงคนนั้นคือวิญญาณ กาสะลอง  
 
รุ่งเช้าทินกฤตกลับมารับภาคภูมิ พิมพ์พิศาและวิจิตรา ทินกฤตขอโทษพิมพ์พิศา และชมที่หญิง สาวแต่งชุดพื้นเมืองพร้อมเสียบปิ่นลายดอกรักเร่ได้สวยเก๋น่ารักจนพิมพ์พิศาหายโกรธ แต่วิจิตรากลับ เป็นฝ่ายผงะและไม่กล้าเข้าใกล้ปิ่นเล่มนั้นโดยไม่รู้สาเหตุ ทั้งสี่เดินทางมาถึงบ้านแม่แจ่ม ทินกฤตพา วิจิตราเดินชมบ้าน  วิจิตราสัมผัสได้ว่ามีใครอีกคนอยู่ในบ้านหลังนั้น ..และใครคนนั้นไม่ต้องการให้ใคร อื่น ๆ มารบกวน       
                                           
เมื่อทุกคนกลับถึงที่พักในเมือง วิญญาณกาสะลองสร้างภาพลวงตาให้พิมพ์พิศาเห็นทินกฤต ออกจากโรงแรมขึ้นรถไปกับวิจิตรา พิมพ์พิศาเช่ารถโรงแรมขับตามไปเพราะคิดมาก่อนหน้านั้นว่า ทินกฤตกับวิจิตราแอบมีอะไรกัน..กว่าจะรู้ตัวอีกที วิญญาณกาสะลองก็พารถของพิมพ์พิศาพุ่งตกเหว วิญญาณกาสะลองกักตัวพิมพ์พิศาไว้ที่ก้นเหว  และใช้มนต์สะกดให้พิมพ์พิศาโทรไปนัดทินกฤตมาพบ ที่วัดเกตในงานยี่เป็ง ก่อนจะพาทินกฤตเดินหายไปท่ามกลางผู้คน   วิญญาณกาสะลองพาทั้งทินกฤต และพิมพ์พิศาย้อนไปสู่อดีตเกือบร้อยปีที่ผ่านมาอีกครั้ง
 
เชียงใหม่ มณฑลพายัพ พุทธศักราช ๒๔๖๗ ขณะที่ กาสะลอง กำลังเก็บดอกปีบที่ท่าน้ำ เรือหางแมงป่องที่ขนสินค้ามาจากบางกอกก็ถูกน้ำพัดมาติดแก่งหินกลางแม่น้ำ ทรัพย์ หมอหนุ่มเชื้อ สายจีนที่ขอติดเรือ อากงเทียนอี้ มาจากบางกอกกระโดดลงไปช่วยลูกถ่อออกแรงดึงเรือให้พ้นจากแก่ง ได้ แต่กลับโดนคลื่นลูกใหญ่ซัดจนจมลงไปในน้ำ กาสะลองเห็นรีบโยนเชือกที่ท่าลงไปช่วย  ทรัพย์ตะลึง เมื่อเห็นผู้หญิงที่ช่วยต่อลมหายใจให้เขา  เขาตกหลุมรักกาสะลองตั้งแต่แรกเห็น
 
เหมยชวน ซ้องปีบ บุตรสาวคนโปรดของนายแคว้นมั่ง น้องสาวฝาแฝดที่นิสัยต่างกับกาสะลอง ราวฟ้ากับเหวไปเที่ยวตลาด โดยนัดแนะให้ มั่นฟ้า ชายหนุ่มที่หลงรักซ้องปีบมานานเอาเกวียนมารับ  เหล่าหนุ่ม ๆ ในตลาดรุมจีบซ้องปีบจนสามสาวแม่ค้า แสงหล้า บัวตอง ฟองคำ หมั่นไส้  มั่นฟ้าไม่พอใจหนุ่ม ๆ ที่ตามจีบซ้องปีบจนเกิดเรื่องชกต่อยกันกลางตลาด  ทรัพย์เดินตามหาบ้านอาม่า กิมฮวยผ่านมาเห็นเข้าจึงหยุดดู  ซ้องปีบเห็นทรัพย์ก็ตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็น  แม่หญิงชวนเหมยวิ่ง ตามทรัพย์ไป  เพราะอยากรู้ว่าเป็นใครอยู่ที่ไหน  แต่สุดท้ายก็คลาดกับทรัพย์หวุดหวิด
 
ทรัพย์มาพักอยู่กับอาม่ากิมฮวยซึ่งเปิดร้านขายสมุนไพรจีนแถวย่านท่าแพ อาม่าให้ บัวเกี๋ยง เด็กกำพร้าที่อุปการะไว้ช่วยจัดห้องให้ทรัพย์ ทรัพย์ขอยืมเรืออากงเทียนอี้พายเรือไปขอบคุณกาสะลอง ที่ท่าน้ำ  ชายหนุ่มถามชื่อกาสะลอง หญิงสาวไม่ตอบแต่ชี้ไปที่ดอกปีบที่ท่าน้ำ  ทรัพย์จึงเข้าใจว่า กาสะลองชื่อ “ปีบ”  พอทรัพย์มาเจอซ้องปีบซึ่งเป็นแฝดน้องของกาสะลองที่วัด  ซ้องปีบเลยแก้ว่าตน ไม่ได้ชื่อ “ปีบ” แต่ชื่อ “ซ้องปีบ” นั่นยิ่งทำให้ทรัพย์เข้าใจผิดไปยกใหญ่ เขาเจอทั้งกาสะลองและซ้องปีบ อยู่หลายครั้ง  แต่เข้าใจว่าทั้งคู่คือคนคนเดียวกันและแม่หญิงที่ช่วยชีวิตเขาที่ท่าน้ำคนนั้นชื่อ..ซ้องปีบ บัวเกี๋ยงกลุ้มใจเมื่อรู้ว่าทรัพย์ดันไปชอบผู้หญิงอย่างซ้องปีบ จึงพยายามจะหาโอกาสพาทรัพย์มารู้จักกับ กาสะลองแต่ก็ไม่เคยสำเร็จ  เด็กน้อยไม่รู้เลยว่าทรัพย์แอบพายเรือมาหากาสะลองทุกวัน เพียงแต่เขา เข้าใจว่ากาสะลองชื่อซ้องปีบ บุญเป็ง เพื่อนบัวเกี๋ยงเป็นไข้ขึ้นสูงจนหมดสติ กาสะลองช่วยพาบุญเป็ง ไปส่งโรงพยาบาลจนได้รู้ว่าความจริงว่าทรัพย์เป็นหมอ  หญิงสาวอาสาเป็นคนไข้ที่มารับการปลูกฝีเป็น คนแรกให้ทรัพย์เพราะต้องการให้ชาวบ้านเห็นความสำคัญ  และเห็นว่าโรคนี้อันตรายร้ายแรงเพียงใด  นั่นทำให้ทรัพย์ชื่นชมกาสะลองในนามซ้องปีบมากขึ้นไปอีก
 
ซ้องปีบอยากได้ดอกเอื้องตาเหินบนต้นยางนามาแซมผม  มั่นฟ้าและทรัพย์อาสาขึ้นไปเก็บดอก เอื้องให้ซ้องปีบ  บัวเกี๋ยงรีบไปตามกาสะลองมาห้ามเพราะกลัวทรัพย์จะตกต้นไม้ตาย  กาสะลองมาถึง ก็ต้องเจ็บปวดใจเมื่อเห็นทรัพย์ต่อสู้กับมั่นฟ้าและยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อเก็บดอกไม้มาให้ซ้องปีบ  ทองใบที่ ตามมาดูเหตุการณ์ถึงกับอึ้ง เมื่อรู้ว่าทั้งกาสะลองและซ้องปีบชอบผู้ชายคนเดียวกันเข้าให้แล้ว  มั่นฟ้า เก็บดอกเอื้องตาเหินลงมาได้ก่อน แต่ซ้องปีบกลับหักหน้ามั่นฟ้าเลือกเอาดอกเอื้องที่ทรัพย์เก็บมาได้ ทีหลังแซมผม มั่นฟ้าแค้นใจเอาเท้าขยี้ดอกเอื้องที่เก็บมาจนช้ำ เหมยขอดอกเอื้องของมั่นฟ้ากลับไป  ซ้องปีบรู้เข้าก็ไม่พอใจทั้งด่าทั้งตบสั่งสอนจนเหมยกระเด็น
 
ภาคภูมิยังติดต่อทินกฤตและพิมพ์พิศาที่หายไปทั้งคู่ไม่ได้  จึงตัดสินใจกลับไปตามหาทินกฤต และพิมพ์พิศาที่บ้านแม่แจ่มอีกครั้งกับวิจิตรา  แต่ไม่เจอใคร..ซ้ำยังเจอเหตุการณ์ชวนขนหัวลุกจนต้อง รีบเผ่น   ทินกฤตพยายามเรียกให้ทั้งคู่พาเขาออกไปด้วย  แต่ไม่มีใครได้ยินเพราะกาสะลองใช้มนต์บังตา เอาไว้  ระหว่างทางภาคภูมิและวิจิตราได้รับแจ้งว่าเจอรถที่พิมพ์พิศาเช่ามา ประสบอุบัติเหตุอยู่ที่ทาง ขึ้นเขาไปแม่แจ่ม  พิมพ์พิศาถูกส่งตัวไปที่โรงพยาบาลในเมืองในสภาพที่ไม่ได้สติ วิญญาณกาสะลอง ยอมปล่อยให้พิมพ์พิศากลับไปแต่ร่าง แต่ยังใช้อำนาจดึงจิตพิมพ์พิศาไว้  เพื่อจะให้ย้อนกลับไปดูกรรม ชั่วในอดีตชาตที่เธอก่อไว้ตั้งแต่ต้นจนจบ  เช่นเดียวกับทินกฤตที่วิญญานกาสะลองยังกักเขาไว้ในบ้าน ก็เพื่อต้องการให้เขารับรู้สัญญาที่เคยให้ไว้กับเธอ
 
ซ้องปีบขี้เกียจซ้อมรำจึงแกล้งทำเป็นขาแพลง นายแคว้นมั่งจึงสั่งให้แสงพาซ้องปีบไปส่งโรง พยาบาล ทุกคนถึงได้รู้ว่าทรัพย์เป็นหมอ ซ้องปีบแกล้งอ่อยทรัพย์ตอนตรวจอาการ  นั่นเป็นครั้งแรกที่ ทำให้ทรัพย์เริ่มเอะใจ ทำไมซ้องปีบที่อยู่ตรงหน้าช่างแตกต่างจากคนที่เจอที่ท่าน้ำเหมือนเป็นคนละคน  ซ้องปีบชื่นชมทรัพย์หนักมาก จนมั่นฟ้าหมั่นไส้แกล้งท้าทรัพย์ให้มาโชว์ฟ้อนเจิงฟ้อนดาบในงาน สงกรานต์ ทรัพย์ยินดีรับคำท้า กาสะลองได้ยินก็แอบเป็นห่วงจับใจ เพราะรู้ว่าเป็นเรื่องยากมากที่จะ ฝึกซ้อมโดยมีเวลาแค่ไม่กี่วัน  กาสะลองช่วยทำขันครูให้ทรัพย์เอาไปไหว้ครูฝากตัวเป็นศิษย์ และเอาไป วางไว้ที่ท่าน้ำโดยไม่ยอมออกมาพบหน้า ทรัพย์พายเรือมาหากาสะลองและสารภาพรักกับเธอ ว่าคนที่ เขารักมาตลอดคือผู้หญิงที่ช่วยชีวิตเขาตั้งแต่วันแรกที่มาถึง ทองใบได้ยินก็อึ้งเมื่อรู้ความจริงว่าคนที่ ทรัพย์ชอบคือกาสะลองไม่ใช่ซ้องปีบ
 
ขณะที่ทรัพย์ตั้งใจฝึกซ้อมฟ้อนดาบ มั่นฟ้าก็ตั้งใจเรียนรู้วิชาทำเครื่องเงินจาก อินทร์ถา พ่อซึ่ง เป็นสล่าเครื่องเงินย่านวัวลาย เพื่อทำปิ่นปักผมให้ซ้องปีบตามที่ คำหอม ผู้เป็นแม่แนะนำ  เหมยไม่อยาก ให้มั่นฟ้าเสียใจเพราะรู้ว่าซ้องปีบไม่ได้รักมั่นฟ้า และรู้ว่านายแคว้นมั่งต้องการให้ซ้องปีบแต่งงานกับ น้อยจั๋น ลูกพ่อเลี้ยงบ้านวังสิงห์คำ จึงพูดเตือนสติ  แต่มั่นฟ้าไม่สนใจแถมยังฝากปิ่นเงินลายดอกรักเร่ ให้เหมยเอาไปให้ซ้องปีบใส่มาในงานวันสงกรานต์  ถ้าซ้องปีบปักปิ่นมาก็แสดงว่ายังมีใจให้เขา  แต่หาก ไม่ปักเขาก็จะตัดใจ    ซ้องปีบถูกใจปิ่นของมั่นฟ้ามากและจะปักปิ่นไปงานสงกรานต์  โดยไม่สนใจจะ เลือกมั่นฟ้า  ทองใบเอาซิ่นตีนจกไหมเงินลายหงส์ดำ ที่ซ้องปีบเคยขอให้กาสะลองใส่ฟ้อนนำขบวนแห่ สรงน้ำพระ  ซ้องปีบเห็นก็โกรธตบหน้ากาสะลอง พร้อมประกาศจะไม่ยอมให้กาสะลองแย่งอะไรไป จากเธอได้อีก 
 
วันสงกรานต์ทรัพย์ฟ้อนเจิงฟ้อนดาบได้อย่างที่รับคำท้า ระหว่างร่ายฟ้อนทรัพย์เห็นผู้หญิงอีก คนที่หน้าเหมือนซ้องปีบเป๊ะ ทรัพย์ช็อกยืนอึ้งจนเกือบเสียทีมั่นฟ้าที่ใช้ดาบฟาดฟันทรัพย์ จนเหมือน ไม่ใช่แค่การแสดงโชว์ แต่สุดท้ายทรัพย์ก็ตั้งหลักได้ และตอบโต้จนมั่นฟ้าเสียหน้าและแค้นใจมาก  หลังงานทรัพย์พยายามตามหาผู้หญิงที่หน้าเหมือนซ้องปีบ  แต่ก็คลาดกันตลอดจนสุดท้ายมารู้ความ จริงจากปากอากงเทียนอี้  อาม่าและบัวเกี้ยงว่าซ้องปีบมีพี่ฝาแฝดชื่อกาสะลอง  และกาสะลองก็คือ อี่นายของบัวเกี๋ยงที่บ้านอยู่ที่ท่าน้ำนั่นเอง  
 
บัวเกี๋ยงดีใจหนักมากเมื่อรู้ว่าคนที่ทรัพย์รักไม่ใช่ซ้องปีบแต่เป็นกาสะลอง  เด็กน้อยวิ่งไปบอก กาสะลองที่บ้านและพากาสะลองออกไปปรับความเข้าใจกับทรัพย์  แต่ระหว่างทางทรัพย์โดนมั่นฟ้า ดักแทง  ทรัพย์สติดับวูบไปในอ้อมแขนกาสะลอง  กาสะลองและบัวเกี๋ยงพาทรัพย์ส่งโรงพยาบาล   กาสะลองเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ทองใบฟังแล้วร้องไห้ เพราะเป็นห่วงทรัพย์แทบขาดใจ  เหมยที่มา แอบฟังและตั้งใจจะคาบข่าวไปฟ้องซ้องปีบ ถึงกับช็อกเมื่อรู้ว่าคนที่แทงหมอทรัพย์คือมั่นฟ้า  เหมยรีบ วิ่งไปถามมั่นฟ้าที่บ้านด้วยความร้อนใจ มั่นฟ้ายอมรับที่ทำไปเพราะแค้นใจที่ทรัพย์ทำให้ซ้องปีบไขว้เขว เหมยบอกมั่นฟ้าว่าถึงไม่มีทรัพย์  ซ้องปีบก็ต้องออกเรือนไปกับน้อยจั๋นอยู่ดี  แทนที่จะตาสว่างมั่นฟ้า กลับตบเหมยที่พูดจาไม่เข้าหูตน  เหมยบอกจะตบตีตนให้ตายก็ได้  เธอยอมตายคามือผู้ชายที่เธอรัก 
 
ซ้องปีบมาหาทรัพย์ที่โรงพยาบาล ทรัพย์พยายามบ่ายเบี่ยงไม่คุยกับซ้องปีบเหมือนเดิม มั่นฟ้ายัง ตามตอแยซ้องปีบจนน้อยจั๋นไม่พอใจ  สั่งลูกน้องมารุมซ้อมมั่นฟ้า ทรัพย์เห็นเหตุการณ์เข้ามาช่วยมั่นฟ้า ทั้ง ๆ ที่เพิ่งออกจากโรงพยาบาล  นั่นทำให้ทั้งสองปรับความเข้าใจกันและจับมือสาบานเป็นเพื่อนตาย  แถมมั่นฟ้ายังได้รู้ว่าคนที่ทรัพย์หลงรักคือกาสะลองไม่ใช่ซ้องปีบ   บัวเกี๋ยงมาตามทรัพย์ที่โรงพยาบาล บอกเรื่องกาสะลองป่วย มั่นฟ้าอาสาให้ทรัพย์อาศัยเกวียนไปที่บ้านนายแคว้นมั่ง ทรัพย์หลบเข้าไปรักษา กาสะลองได้ แต่ขากลับออกมาถูกซ้องปีบจับได้  คืนนั้นพ่อเลี้ยงบ้านวังสิงห์คำพาน้อยจั๋นมากินข้าวที่ บ้านนายแคว้นเพื่อมาสู่ขอซ้องปีบ  มั่นฟ้าได้ข่าวว่านายแคว้นจะยกลูกสาวให้น้อยจั๋นจึงรีบมาบอก ทรัพย์  เพราะว่ากาสะลองเป็นพี่ต้องออกเรือนก่อนน้อง นั่นทำให้ทรัพย์กลุ้มใจสุด ๆ
 
ทรัพย์มาหาทองใบเพื่อยอมรับเรื่องผิดผีตอนที่ขึ้นเรือนไปรักษากาสะลอง ชายหนุ่มมอบผ้าแพร จีนสีทับทิมให้แก่ทองใบเพื่อแสดงความจริงใจต่อกาสะลอง  ซ้องปีบมาเห็นผ้าในมือกาสะลองก็ตรงเข้า ยื้อแย่งจนพบจดหมายเล็ก ๆ ซ่อนอยู่  ซ้องปีบอ่านข้อความและรู้ว่าทรัพย์หลงรักกาสะลองตั้งแต่แรก เห็นแต่เข้าใจผิดคิดว่ากาสะลองชื่อซ้องปีบ ซ้องปีบทั้งโกรธทั้งอับอายจึงตบตีทำร้ายกาสะลองอย่างบ้า คลั่งแล้วแย่งผ้าไป ทองใบได้ยินเสียงเอะอะและเสียงเหมยหวีดร้องก็ออกมาห้าม แต่ซ้องปีบไม่หยุดคลั่ง นายแคว้นมั่งกลับมาบ้าน ซ้องปีบชิงฟ้องพ่อว่ากาสะลองมาแย่งผ้าที่คนรักของเธอเอามาให้  กาสะลอง ยืนยันว่าเป็นผ้าของตน นายแคว้นโกรธจัดจึงเผาผ้าทิ้งซ้ำยังบอกว่าจะยอมให้ซ้องปีบแต่งงานกับทรัพย์ แล้วยกกาสะลองให้น้อยจั๋นแทน โดยจะหลอกน้อยจั๋นว่ากาสะลองคือซ้องปีบ กาสะลองหัวใจสลาย  นายแคว้นใช้เหมยให้ไปตามทรัพย์มานัดหมายเรื่องสู่ขอ โดยไม่ได้เอ่ยชื่อลูกสาว  ทรัพย์ดีใจคิดว่านาย แคว้นมั่งยอมยกกาสะลองให้ แต่เมื่อบัวเกี๋ยงส่งเศษผ้าแพรไหม้ให้ ..ทรัพย์จึงเข้าใจว่าคนที่นายแคว้นจะ ให้แต่งงานกับเขาคือซ้องปีบไม่ใช่กาสะลอง
 
ทรัพย์แอบมาหากาสะลองที่ท่าน้ำ ยืนยันว่าเขาไม่ยอมแต่งงานกับซ้องปีบและไม่อาจยอมให้ กาสะลองแต่งงานกับน้อยจั๋นที่เป็นหนุ่มนักเที่ยวสำนักโคมเขียวตัวยง  ชายหนุ่มชวนกาสะลองหนีไป อยู่บางกอก โดยจะขออาศัยไปกับเรือหางแมงป่องของอากงเทียนอี้ ทองใบเห็นด้วยเพราะอยากให้ลูก สมหวังกับคนรัก ชีวิตจะได้ไม่ตกในสภาพเหมือนตายทั้งเป็นแบบแม่  ทรัพย์จึงมอบแหวนทับทิมแทน การหมั้นหมายให้กาสะลอง  แต่โชคไม่เข้าข้างเมื่อถึงคืนที่ต้องออกเดินทางนายแคว้นกลับเรียกทองใบ กับกาสะลองไปกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา  ทำให้กาสะลองหลบออกไปไม่ได้  ทรัพย์จึงเปลี่ยนแผนการ ใหม่โดยนัดแนะให้กาสะลองหนีไปกับขบวนรถไฟ พร้อมคณะมิชชันนารีที่จะไปประชุมที่บางกอก  ซึ่งทรัพย์จะพาบัวเกี๋ยงไปเรียนหนังสือต่อที่บางกอกด้วย  มั่นฟ้ารู้ข่าวจากเหมยว่านายแคว้นจะนัด พ่อเลี้ยงบ้านวังสิงห์คำและน้อยจั๋น กับทรัพย์ให้ยกขันหมากมาสู่ขอซ้องปีบและกาสะลองพร้อมกัน  จึงรีบไปบอกทรัพย์และรู้ว่าทรัพย์กำลังวางแผนพากาสะลองหนี 
 
ถึงวันนัดหมายกาสะลองหลบออกจากบ้านไปพบทรัพย์ที่ร้านถ่ายรูปของ ไซโตะ เพื่อนชาว ญี่ปุ่นของทรัพย์ เพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าปลอมตัวเป็นแหม่มในคณะมิชชันนารี  ทรัพย์ กาสะลอง และ บัวเกี๋ยงไปถึงสถานีรถไฟโดยไม่มีใครผิดสังเกต  มั่นฟ้าวิ่งมาเตือนทรัพย์ให้ระวังตัวเพราะน้อยจั๋นออก รถยนต์คันใหม่จึงไปรับนายแคว้นมั่งมาลองรถ  และกำลังจะมาที่สถานีรถไฟ  แต่สายเกินไป นายแคว้น มั่งจับได้ว่ากาสะลองกำลังจะหนีตามทรัพย์  นายแคว้นลากตัวลูกสาวยัดใส่รถของน้อยจั๋นท่ามกลาง ความตกใจของชาวบ้าน กาสะลองและทรัพย์ไม่ยอมให้บัวเกี๋ยงตามลงไป  ทั้งคู่ยกสมบัติทั้งหมดให้ บัวเกี๋ยง  กาสะลองถอดแหวนทับทิมที่ติดนิ้วมา ให้บัวเกี๋ยงไว้ใช้เป็นทุนเรียนหนังสือที่บางกอก   ทรัพย์กระโดดรถไฟตามกาสะลองไป  ส่วนบัวเกี๋ยงต้องโดยสารรถไฟไปบางกอกเพียงลำพัง  เด็กน้อยไม่ รู้เลยว่าการจากลาครั้งนั้นจะเป็นการจากลากันชั่วนิรันดร์ของเธอกับผู้มีพระคุณสูงสุดทั้งสองคน
 
การหนีครั้งที่สามเกิดขึ้นอีกครั้ง โดยมั่นฟ้าทำทีมาดักรอเหมยเพื่อฝากปลีกล้วยไปให้ทองใบกับ ฝากจดหมายลาให้ซ้องปีบก่อนที่นางจะออกเรือนไปแต่งงานกับน้อยจั๋น  กาสะลองพบจดหมายนัดแนะ ซ่อนในปลีกล้วยบอกให้หญิงสาวไปรอที่ท่าน้ำ ในขณะที่ซ้องปีบรีบออกมาเจอมั่นฟ้าที่บ่อน้ำตามที่ มั่นฟ้าเขียนนัดมาในจดหมาย  โดยมั่นฟ้าอ้างว่ามีข่าวกาสะลองกับทรัพย์มาบอก และห้ามไม่ให้เหมย ตามไป  เมื่อไปเจอมั่นฟ้าซ้องปีบก็รู้ว่าหลงกลคนไม่รู้หนังสือซะแล้ว มั่นฟ้าจะเขียนจดหมายหาเธอได้ อย่างไรในเมื่อเขาไม่รู้หนังสือ  มั่นฟ้าไล่ปลุกปล้ำซ้องปีบ  แต่เหมยพาพวกคนงานที่อยู่เฝ้ากาสะลองมา ช่วยซ้องปีบไว้ทัน  มั่นฟ้าถูกรุมซ้อมยับเยิน  ซ้องปีบรีบตามไปดูกาสะลอง  เห็นกาสะลองหนีออกจาก ห้องที่ถูกขังวิ่งไปที่ท่าน้ำ หญิงสาวเอ่ยปากขอลาตายกับทุกคน ก่อนจะกระโดดน้ำปิงฆ่าตัวตาย  นายแคว้นมั่งสั่งคนลงไปงมตามหาศพกาสะลองในน้ำแต่ไม่พบ เพราะทรัพย์แอบพากาสะลองว่ายน้ำ หนีขึ้นเรือของไซโตะและภรรยาไปขึ้นที่ท่าทางใต้  ซึ่งมั่นฟ้าเอาเกวียนไปรอรับ  มั่นฟ้ายกเกวียนให้ ทรัพย์และกาสะลองเดินทางหนีไปอยู่ที่เมืองแจ่ม 
 
เหมยแอบปล่อยตัวมั่นฟ้า ที่นายแคว้นมั่งตามจับได้แล้วเอาตัวมาซ้อมอย่างทารุณ ทั้งคู่หนีไปด้วยกัน พ่อเลี้ยงบ้านวังสิงห์คำได้ยินข่าวลือว่าซ้องปีบตกเป็นเมียมั่นฟ้าแล้ว จึงไม่พาน้อยจั๋นมาสู่ขอ หกเดือนผ่านไป  ในที่สุดข่าวเรื่องกาสะลองยังมีชีวิตอยู่ก็มาถึงหูนายแคว้น  ซ้องปีบและนายแคว้น ดั้นด้นไปถึงเมืองแจ่มเพื่อมาอวยพรครอบครัวทรัพย์กับกาสะลอง ซ้องปีบขอให้ทั้งคู่อโหสิกรรมให้ เธอและขอให้กาสะลองพาไปชมไร่ฝ้ายที่ทรัพย์กับกาสะลองช่วยกันปลูก เมื่อสบโอกาสที่พี่สาวเผลอ ซ้องปีบก็เอาผ้ารัดคอกาสะลองจนหมดสติแล้วรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าสลับกัน  นายแคว้นเดินทางกลับโดยมี ร่างกาสะลองตัวจริงซ่อนอยู่ท้ายเกวียน ในสภาพถูกมัดมือเท้าและปิดปาก...พิมพ์พิศาที่ตามวิญญาณ กาสะลองมารับรู้เรื่องราวในอดีตรู้สึกตัวตื่นขึ้นในร่างกาสะลอง  เธอพูดไม่ได้ ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่รับรู้ ความรู้สึกเจ็บปวดร่วมไปกับกาสะลองที่ถูกนำตัวกลับมาที่บ้านและถูกพ่อตบตีด้วยความโกรธแค้น   
 
นับตั้งแต่กาสะลองหนีไปกับทรัพย์  นายแคว้นมั่งก็ทุบตีทองใบด้วยความแค้นใจ กาสะลองจึง ได้กลับมาเจอหน้าแม่เป็นครั้งสุดท้ายในสภาพร่างกายบอบช้ำ  ก่อนที่แม่จะหมดลมหายใจต่อหน้าเธอ ที่ป่าช้าหลังปลงศพทองใบ  มั่นฟ้ากับเหมยแอบมาลากาสะลองเพื่อจะหนี  และจะไปบอกความจริงให้ ทรัพย์รู้ว่าคนที่ทรัพย์อยู่ด้วยคือซ้องปีบ  นายแคว้นมั่งจับได้ว่ามั่นฟ้ากับเหมยมาดักเจอกาสะลอง  นายแคว้นมั่งตบตีกาสะลอง เพราะคิดว่าหญิงสาวจะตามมั่นฟ้าและเหมยไปแย่งทรัพย์จากซ้องปีบ  นายแคว้นสั่งแสงให้ขังกาสะลองในยุ้งข้าว  แสงลอบเข้ามาจะขืนใจกาสะลอง  กาสะลองป้องกันตัว สุดชีวิตจนพลั้งมือฆ่าแสงตาย
 
เหมยมาซุ่มรอทรัพย์เพื่อบอกว่าคนที่อยู่ด้วยไม่ใช่กาสะลอง ทรัพย์เชื่อทันทีเพราะเขาแคลงใจ ตั้งแต่แรกแล้วว่ากาสะลองเปลี่ยนไป  เขาจึงอยู่ห่างเธอเสมอ   เหมยบอกให้ทรัพย์กลับไปช่วยกาสะลอง ที่ถูกขังไว้ที่บ้าน  ซ้องปีบแอบมาได้ยิน หญิงสาวไม่ยอมเสียทรัพย์ไป  มั่นฟ้ากับเหมยขวางซ้องปีบไว้ เพื่อให้ทรัพย์หนี  ซ้องปีบเอาปิ่นดอกรักเร่ที่เหมยขโมยมากระหน่ำแทงเหมยจนตาย มั่นฟ้าเสียใจจะเข้า ทำร้ายซ้องปีบ  ซ้องปีบเหวี่ยงตะเกียงใส่มั่นฟ้าจนน้ำมันหกกระจาย ไฟลามไปทั่วทุ่งฝ้ายอย่างรวดเร็ว  ซ้องปีบตายในกองเพลิง  กาสะลองที่ยังอยู่ในยุ้งข้าวกับศพแสงก็อ่อนแรงลงทุกขณะ  หญิงสาวพยายาม ฝืนสังขารรอทรัพย์มารับไปอยู่ ‘บ้านของเฮา’ ตามสัญญาแต่สุดท้ายก็ไม่อาจฝืนชะตาชีวิตได้  กาสะลอง สิ้นใจพร้อมคำอธิษฐานว่า  จะรอพบเจอชายที่เธอรักตามสัญญา 
 
พิมพ์พิศาฮึดสู้กับวิญญาณกาสะลองจนจิตตนเองกลับเข้าร่างได้  หญิงสาวมาที่บ้านแม่แจ่ม พร้อมภาคภูมิ  วิจิตรา สุนทร พุดแก้วและปานจิตร  พิมพ์พิศาเป็นคนพบทินกฤตถูกวิญญาณ กาสะลองขังอยู่ในบ้าน หญิงสาวไม่ยอมให้กาสะลองเอาตัวทินกฤตไป  เพราะถึงแม้ชาติที่แล้วเขาจะ คือทรัพย์ แต่ชาตินี้เขาคือทินกฤต พิมพ์พิศา  สุนทร  พุดแก้ว ปานจิตรต่างขอแลกชีวิตตนเองกับ ชีวิตของทินกฤต วิญญาณกาสะลองโหยไห้ที่ทุกคนยอมสละชีวิตเพื่อคนที่ตัวเองรัก  ทินกฤตบอกกับ ทุกคนว่าเขาคือหมอทรัพย์  เขายอมรับและยอมตายถ้านั่นทำให้วิญญาณกาสะลองมีความสุข  เพราะที่ ผ่านมาเขารู้แล้วว่ากาสะลองทุกข์ยากและทรมานแสนสาหัส เขาอยากให้กาสะลองรู้ว่าทรัพย์ไม่เคย ลืมคำสัญญาที่ให้ไว้  ทรัพย์มาตามกาสะลองแต่เขาไม่รู้ว่านายแคว้นขังเธอไว้ในหลองข้าว  เขาหาเธอจน ทั่วก็ไม่พบจนนายแคว้นกลับมาซ้อมเขาปางตาย  สุดท้ายพอเขาฟื้นขึ้นมาก็พบว่าเธอตายแล้ว  เขาไปขอ เถ้ากระดูกเธอจากนายแคว้น  แล้วเดินรอนแรมกลับไปที่เมืองแจ่ม เอากระดูกของเธอฝังไว้ที่ริมน้ำแล้ว ปลูกต้นปีบไว้ที่นั่นซึ่งมันก็ยืนต้นตะหง่านจนถึงเดี๋ยวนี้  แล้วเขาก็ขาดใจตายที่นั่นวันนั้น   วิญญาณ กาสะลองกรีดร้องคร่ำครวญหวนไห้เหมือนจะขาดใจอีกครั้ง เธออยู่รอเป็น ๑๐๐ ปี  รอเพื่อที่จะเอา เขากลับไปอยู่ด้วยกันตามสัญญา  แล้วเวลานี้มาถึงแล้วไม่ใช่หรือ??!!!  หรือ ความจริง  ความรัก ความเห็นใจ ความเสียสละของทุกคนจะมีอานุภาพมากกว่าคำสัญญา!!!! เขาเต็มใจมอบชีวิตให้เธอแล้ว  เขาทำตามที่สัญญาแล้ว  แล้วเธอล่ะจะทำอย่างไรกับความจริงที่ได้รู้? พันธะสัญญาที่ทั้งคู่จะได้อยู่ร่วม กันจะมีวันเป็นจริงได้อย่างที่กาสะลองรอคอยหรือไม่ต้องติดตาม..กลิ่นกาสะลอง




เรื่องย่อละคร เรื่องอื่นๆ



GAMES & PRIZES
กิจกรรมทั้งหมด